Hamur // Second skin

Textíll, textíl litur, kvoða, svampur

Á göngu í myrkri eflast önnur skynfæri eftir því sem sjónin verður óáreiðanlegri. Hugurinn tekur virkari þátt í skynjun umhverfisins, hann fer að túlka, ráða fram úr, geta í eyðurnar — hvað var þetta þarna sem ég sá… er kannski einhver þarna…

Í slíkum aðstæðum má reyna að ímynda sér hvernig heimurinn blasti við manneskju, líkri mér og þér, sem gekk um jörðina fyrir 300 árum eða jafnvel 1000 árum. Sannfæringin um það sem er og það sem er hreint ekki til var ekki eins klippt og skorin og hún er í dag.

Í verkinu rennur málverk saman við landslag saman við líkama eða hvað?

Textiles, textile dye, emulsion, sponge

When walking in the dark, our other senses sharpen as sight becomes less reliable. The mind becomes more active in perceiving the environment; it begins to interpret, decipher, fill in the gaps — what was that I just saw… is there someone there perhaps… In such circumstances, one can imagine how the world appeared to a person, like you and me, who walked the earth 300 or even 1000 years ago. The conviction of what is and what is not at all, was not as clear-cut as it is today.

In the work, painting merges with landscape, which merges with body, or does it?

Photo credits: Sisters Lumière / @sisters_lumiere