Bjørk Bregendahl

leifar
/ˈleiːvar/
nafnorð
1.
merki eða restar af einhverju sem er að hverfa eða er ekki lengur til.

—-

vestige
/ˈvɛstɪdʒ/
noun
1.
a trace or remnant of something that is disappearing or no longer exists.

Allt er hverfult og sumu er ætlað að fölna og að lokum hverfa. Öðru er ætlað að vera heiðrað, varðveitt og ræktað. Ekki vegna peningalegs gildis, heldur vegna fegurðar og tilfinningalegs verðleika.

Ég endurlífga leifar fortíðar með því að leggja áherslu á flókið eðli þeirra. Ég einbeiti mér að handverkinu handan hins efnislega hlutar og legg áherslu á skilning, hægt ferli og tilfinningalegt gildi. Til að ná þessu fram er tíminn grundvallaratriði.

Leifar eru eins og þráður úr fortíðinni, fínlega ofinn inn í nútíðina og skapar grunninn að því sem er. Leifarnar vefjast framtíðinni og tryggja tengingu við arfleið, sjálfsmynd og minningar.

Everything is fleeting and some things are meant to fade and eventually vanish. Other things are meant to be honored, preserved and nurtured. Not because of its monetary value, but because of its beauty and emotional merit.

I am vitalizing remains from the past by emphasizing it’s intricacy. I’m focusing on craftmanship beyond the physical objects. Highlighting the acquired knowledge, the slow process and the emotional value. To achieve this, time is fundamental.

A vestige is like a thread from the past, delicately woven into the present, creating the foundation for what is. Continuously, it will wind itself into the future, ensuring connections to heritage, identity and memories.