Brotabrot // Hanna Lára Vilhjálmsdóttir

Minningar eru ritstýrðar, ég man brotabrot og fylli inn í eyðurnar. Bleiku crocs skórnir lágu á gólfinu. Ég man hvernig mér leið þegar ég sá þá, en ég veit ekki hvort mér hafi liðið þannig. En ef ég reyni og reyni þá man ég það kannski á annan hátt. Betri hátt. Ég er umkringd af endalausum minningum sem breytast og bjagast. Í þeim býr framtíð og fortíð. Ég skrifa og ég mála og ég man og ég man og ég man brotabrot af öllu sem var.
––––

Minnið sem hráefni er tilfinningalegt og ólínulegt. Á meðan allt gerðist var sama styttan á sömu hillunni á sama veggnum með sama veggfóðrinu og safnaði ryki. Hversdagurinn er uppfullur af kyrralífsmyndum sem búa yfir hleðslu, sem Hanna Lára Vilhjálmsdóttir miðlar með olíu á striga eða vídeóverki.