Drangur

Úr jörðinni rís Drangur, hálfur hulinn, hálfur sjáanlegur. Hann teygir sig upp úr landslaginu eins og hann hafi sprottið beint upp úr jörðinni, á meðan hluti hans sefur undir yfirborðinu. Í verkefninu mætast andstæður, kyrrð og hreyfing, skjól og berskjöldun. Manneskjan getur fundið sér sinn samastað.

Nærvera stórbrotnu náttúrunnar er stöðug og mótar upplifun þess sem dvelur, þar sem ljós, veðrátta og tími spila stórt hlutverk. Í þessari samveru við náttúruna dýpkar meðvitund um eigin stað í heiminum, hvort sem um heimkynni eru að ræða eða tímabundna búsetu. Drangur er staður þar sem upplifun, miðlun og umhverfi fléttast saman í eina heild.

From the earth rises Drangur, half hidden, half revealed. He stretches out from the landscape as he had grown directly out of the ground, while part of him sleeps beneath the surface. In the project, opposites meet, stillness and movement, shelter and exposure. A person can find their own place of belonging.

The presence of the surrounding nature is constant and shapes the experience of those who stay, where light, weather, and time play a major role. In this coexistence with nature, awareness of one’s own place in the world deepens, whether it is a permanent home or a temporary dwelling. Drangur is a place where experience, expression, and environment intertwine into a single whole.

Myndir: Claudio Parada Nunes