Automatic translation by Google Translate.We cannot guarantee that it is accurate.
Skoða vefinn á Íslensku
„Ég flutti á Álftanes um sumar. Ég var 6 ára og byrjaði í skólanum um haustið. Á þessum tíma var samfélagið á Álftanesi fremur lítið og þétt og skólinn náði aðeins upp í 7. bekk. Sveit í borg var Álftanes kallað og var ákveðið réttnefni því við stukkum yfir skurði á leið heim úr skólanum eða laumuðumst til að stytta okkur leið yfir tún bóndans á Sviðholti, jafnvel þó kindurnar væru úti.“
Að grunnskóla loknum fór Arnhildur Lilý í Menntaskólann við Hamrahlíð á tónlistarbraut en menntaskólaárin áttu eftir að reynast mjög mótandi fyrir hana.
„MH er vel þekktur fyrir sterka íslensku- og bókmenntakennslu og ég færði mig fljótlega yfir á málabraut þar sem ég tók alla íslensku- og bókmenntaáfanga sem ég gat. Kennararnir voru frábærir og kennslan einkenndist af metnaði, húmor og leiftrandi eldmóði.“
Svo mjög hreifst hún með að eftir útskrift var Almenn bókmenntafræði við Háskóla Íslands sjálfkrafa næsti viðkomustaður Arnhildar.
„Ein gráða saddi þó ekki hungrið í bókmenntir og því kláraði ég einnig meistaragráðu í Almennri bókmenntafræði. Sjaldan hef ég séð starfsauglýsingar ætlaðar bókmenntafræðingum sérstaklega enda er engin bein leið eftir útskrift úr bókmenntafræði. Hins vegar veitir námið mjög góðan grunn í alla texta- og rannsóknarvinnu sem og þjálfunin í að beita gagnrýnni hugsun í lestri og vinnu,“ segir Arnhildur en hún hefur komið víða við í starfi frá útskrift og fengist við ýmislegt allt frá verkefnastjórn til nýsköpunnar.
„Árin mín í MH áttu enn eftir að segja til sín síðar meir þegar sú hugsun fór að sækja á mig að vilja sjálf gerast kennari. Áður en ég skráði mig í kennslufræði við LHÍ hafi ég skoðað að bæta við mig kennsluréttindum en þegar ég uppgötvaði að ég gat sótt um hjá LHÍ þrátt fyrir að hafa ekki bakgrunn í listum fannst mér það strax spennandi kostur því ég tel að aðferðarfræði lista eigi vel við inn í almenna kennslu,“ segir Arnhildur Lilý en hún hefur notið þess mjög að vera í námi.
„Ég er mjög þakklát fyrir að hafa getað valið þá leið að læra við LHÍ, ég hef kynnst frábæru fólki og finnst ég ríkari fyrir vikið. Ég finn að það er munur á að koma að námi aftur eftir að hafa verið á vinnumarkaði í svolítinn tíma og upplifunin af því að vera námsmaður verður önnur. Ég hef verið mjög ánægð með námsframboðið í LHÍ og kennslan er framúrskarandi. Ég raunar syrgi það nokkuð að vera aðeins í diplómanámi vitandi að námið mun fljótt taka enda,“ segir Arnhildur en diplómanámið sem hún er í er eins árs námsleið til kennsluréttinda fyrir nemendur með meistaragráðu.
„Nú er ég á síðustu önninni minni og finn fyrir tregablandinni gleði þar sem ég gæti vel hugsað mér að halda áfram að læra en er þó líka mjög spennt fyrir framhaldinu. Mig dreymir um að kenna íslensku- og bókmenntir í framhaldsskóla að náminu loknu. Framhaldsskólaárin eru þrungin tilraunum og tilfinningum, þá er svo spennandi að vera til, horfa til framtíðar og máta sig við að vera fullorðinn. Það er gaman að fá að kenna þessum aldri og ungmenni á framhaldsskólaaldri eru ótrúlega skemmtileg!“