Menntun er eitt stærsta samfélagslega og pólitíska viðfangsefni okkar í samtímanum. Ef það er rétt að við viljum að borgararnir í lýðræðislegu samfélagi morgundagsins séu víðsýnir, jafnréttissinnaðir og fráhverfir mismunun og fordómum, þá hljótum við sem foreldrar að vilja að börn okkar geti lifað innihaldsríku lífi, geti fundið sér farveg í veröldinni og láti ekki einungis stjórnast af tilviljandakenndum hvötum og löngunum.
Í fyrirlestrinum mun Mangini fjalla um tvö ólík hugtök sem þó eru skyld: „hamingju“ og „farsæld“, en þau vísa veginn í átt til tveggja ólíkra menntunarlíkana. Þótt fyrra líkanið hafi þann kost að byggjast á sálfræðilegum gögnum, almenningsáliti og hlutlægum athugunum, er það yfirborðskennt þegar kemur að því sem á dýpri rætur í mannlegu eðli. Seinna líkanið, sem sækir innblástur til hinnar þekktu aristótelísku kenningar um dygðasiðfræði, byggir á skilningi á farsæld sem á sér stoð í því sem ristir dýpra í manneskjunni, bæði siðferðilega og sálfræðilega, óháð niðurstöðum sálfræðilegra mælinga.
Til að öðlast betri skilning á samfélagslegum áhrifum þessara ólíku leiða mun Mangini kryfja frjálslyndar kenningar Amy Gutmann og Mörthu Nussbaum og þá sérstaklega á grunni gagnrýni sem Allan Bloom hefur sett fram, með það fyrir augum að þróa heildstæða kenningu um menntun sem væri byggð á íhaldssamri nálgun sem leitast við að móta samfellu milli siðfræði og stjórnmála.