Stál, jarðvegur, vínylmerking, síldarlykt, ljósmynd eftir Sigurhans Vignir úr Ljósmyndasafni Reykjavíkur
Horfið upp í loftið. Sjáið þið þetta áttahyrnda far? Þarna var eitt sinn stórt op þar sem tankur í Faxaverksmiðjunnar var staðsettur. Horfið nú niður á gólfið. Svipað op var einnig til staðar hér. Það er erfitt að ímynda sér hversu mikil síld var unnin innan þessara veggja.
Hversu margar fisktorfur voru veiddar, eða sviptar sínum elstu og reynslumestu meðlimum, í þágu peningalegs hagnaðar. Þessi gátt, í gegnum lykt og jarðveg, birtir okkur löngu gleymdar minningar.
Þakkir til Lilju Birgisdóttur og Fischersunds, Ásmundar Hrafns Sturlusonar, arkitekts, Óskars Arnar Arnórssonar, arkitektúrsagnfræðings, Gísla Helgasonar hjá Ljósmyndasafni Reykjavíkur og Steinþórs Gissurarsonar, málmsmiðs.
Steel, soil, vinyl, herrings’ scent, photograph by Sigurhans Vignir, Reykjavík Museum of Photograhy
Look up at the ceiling. See that octagonal crack? There was once a large opening there, framing the tanks and machinery of the Faxaverksmiðjan (Faxi Herring Factory). Now look down at the floor. A similar opening existed here as well. It is difficult to imagine how many herrings were processed within these walls. How many schools of fish were lost, deprived of their oldest and wisest members for the sake of human profit. This portal, through scent and soil, speaks of forgotten memory.
Thanks to Lilja Birgisdóttir and Fischersund, Ásmundur Hrafn Sturluson, architect, Óskar Örn Arnórsson, architectural historian and Gísli Helgason at the Reykjavík Museum of Photography and Steinþór Gissurarson, metalsmith.
Photo credits: Sisters Lumière / @sisters_lumiere
Verkið í myndum.